baş ne demek?

Türkçe

isim, müzik Fransızca basse
 
1 .    En kalın erkek sesi.  
2 .    Sesi böyle olan sanatçı.  
3 .    En kalın sesli orkestra çalgısı.


   

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

bas tutmak

Birleşik Sözler

bas bariton
basklarnet    

Türkçe

Döşem Terimleri Sözlüğü

Bir kol ya da düğmeye basılarak çalışan ve basınçlı suyla helâtaşının yıkanmasını sağlayan aygıt.

Türkçe

Gitar Terimleri Sözlüğü

Frekansı genellikle 200 Hz’den düşük kabul edilen ses.

Türkçe

Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü

1. En pes uzamlı erkek sesi. 2. Bu ses uzamında şarkı söyleyen sanatçı.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

a. müz. 1. En kalın erkek sesi. 2. Sesi böyle olan sanatçı. 3. En kalın sesli orkestra çalgısı.

Türkçe

Tiyatro Terimleri Sözlüğü

En kalın ve tok tonlu erkek sesi.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Bahis, iddialı sözleşme.

Türkçe

Osmanlıca

gönderme. yeniden dirilme.

Türkçe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu

Türkçe

Biyoloji Terimleri Sözlüğü

1. İnsan vücudunun ağız, duygu organları ve beyni içine alan en ön bölgesi. 2. Herhangi bir hayvanın bu bölgeye karşılık olan yapısı. Sefal, kafa. 3.Bakteriyofajlarda ikozahedral şekilli, DNA içeren kısmı. 4.Miyozinin bir parçası. Fosfolipitlerin yağ asitleri içermeyen kısmı. 5. Spermlerde haploit çekirdeğin bulunduğu kısmı.

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

baş

Türkçe

Divanü Lügatit-Türk

yara

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(I) a. 1. anat. İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser: ?Sağ elinin çevik bir hareketiyle başındaki tülbendi çekip aldı.? -N. Cumalı. 2. Bir topluluğu yöneten kimse: ?Cumhurbaşkanı devletin başıdır.? -Anayasa. 3. Başlangıç: Hafta başı. Ay başı. Yılbaşı. Satır başı. 4. Temel, esas: ?Gücün, erdemliğin, bilimin, her şeyin başı paradır, para.? -H. E. Adıvar. 5. Arazide en yüksek nokta: Dağın başı. Tepenin başı. 6. Bir şeyin genellikle toparlakça ucu: ?Avucumuzun içinde sakladığımız sigaraların yanmış ucu ile fitillerin başını yaktık.? -F. R. Atay. 7. Bir şeyin uçlarından biri: ?Merdiven başında beni çağırdı.? -A. Kutlu. 8. Kasaplık hayvanlarda ve bazı yiyeceklerde adet: Yirmi baş koyun. On baş sığır. Üç baş soğan. 9. Para değiştirirken verilen veya alınan üstelik, sarrafiye. 10. Bir şeyin yakını veya çevresi: ?Güzel bir sonbahar havasında şair, havuz başına uzanır gibi oturmuş, güneşleniyordu.? -A. Kabaklı. 11. ?Önem veya yönetim bakımından ileride olan, en önemli, en üstün? anlamlarında birleşik kelimeler yapan bir söz: Başbakan, başçavuş, başhekim, başkent, başöğretmen, başpehlivan, başrol, başsavcı. 12. Güreşte pehlivanların ayrıldıkları beş derecenin en yükseği: Başa güreşmek. 13. den. Deniz teknelerinde ön taraf.

Türkçe

Güncel Türkçe Sözlük

(II) a. esk. Çıban.

Türkçe

Güreş Terimleri Sözlüğü

Yağlı güreşte ve karakucakta en büyük boy.

Türkçe

Jimnastik Terimleri Sözlüğü

Beyni ve duyu organlarını taşıyan vücut parçası.

Türkçe

Medeni Hukuk Terimleri Sözlüğü

reîs (bk. başkan.).

Türkçe

Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü

Dövme ya da darçıkım işleminde, dövme ya da itme işini gören kolun ucu.

Türkçe

Orta Öğretim Terimleri Kılavuzu

(biyoloji, zooloji)

Türkçe

Tarama Sözlüğü

1. Başkan, topluluğu yöneten, komutan. 2. (İnsan ve hayvan sayımında) Tane. 3. Başak. 4. Yara.

Türkçe

Tıp Terimleri Kılavuzu

Türkçe

Toplumbilim Terimleri

İlkel topluluklarda görülen, çok az kurumlaşmış olan ve gücü kimi kez aşırı bir başına -buyruk- yönetimin gücü biçimini alan önder tipi.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Reis.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Tane. 2. Dilim: Bi baş pendir ver.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

İyi, güzel: Benim toklularım hep baştır.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Pazartesi.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. bk. baş başı. 2. Ölçüde, tartıda tahminin üstünde çıkan kısım.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Çıban, yara.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Derilere tatbik edilen bir işlem (tabaklıkta). 2. Köselecilikte bir derinin baş tarafı.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Bulgur, buğday ve benzerleri kalburlandığı zaman kalburun üstünde kalan in kısım.

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Baş, başlangıç

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Baş, reis

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Baş. || başıni batırmak/küllemek: öldürmek; yok etmek || baş gelmek: başa çıkmak, gücü yetmek || baş gılt/gıltıh: yatağın baş ucu || baş mahat: sofranın baş köşesi || baş üzerine: baş üstüne; emredersiniz || başan gara gele!: kahrolasın (kargış sözü) || başına çewürmek: sadaka verirken fenalıklan götürsün diye, verilen nesnenin başın etrafında dolaştırılması hareketi || başından sawurmak: atlatmak; defetmek || başıının gözünün sadağasi üçün vermek: sadaka olarak vermek || torpah başşan!: acıma sözü: vah vah; yazık oldu sana; ne kadar gafilsin || vay başşıma!: vay bana vay vay!, daha nelerle karşılaşacağım (acıma sözü)

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

1. Baş. 2. Üzeri, kendi. 3. Tepe, zirve. 4. Uç. sınır. 5. Nezt, baş ucu. 6. Ön taraf, ön yol

Türkçe

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

İnsan vücudunun üst, hayvan vücudunun ön ucu, sefalika.

Türkçe

Yazın Terimleri Sözlüğü

1. Deyişin konu ve uyağının ne olduğunu belirten, "doğuş" un halk edebiyatındaki adı. 2. Başlangıç.

Türkçe

Zooloji Terimleri Sözlüğü

(Yun. Kephale): İnsan vücudunun ağız, duygu organları ve beyni içine alan üst bölgesi; herhangi bir hayvanın bu kesime karşıt oları bölgesi.

Türkçe

Osmanlıca

t. Reis, birinci, evvel. Başlıca, en mühim

Türkçe

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

Bağış, hediye.

Türkçe

Osmanlıca

t. Reis, birinci, evvel. Başlıca, en mühim.

İngilizce

flush mechanism of a toilet.

İngilizce

(N.)
bass, basso

İngilizce

bass; bass guitar, bass

İngilizce

1. head. 2. leader, chief, head. 3. beginning. 4. basis. 5. top, summit, crest. 6. end, either of two ends. 7. naut. bow. 8. clove (of garlic); cyme; (plant) bulb. 9. head (of a pin). 10. wrestling first class. 11. agio, exchange premium. 12. head: elli baş sığır fifty steers, fifty head of cattle. 13. main, head, chief, top. 14. in many idioms self, oneself. 15. side, near vicinity, presence: sofra başında at the table. ocak başında near the hearth. ––ına for each, per, each: saat başına elli bin lira fifty thousand liras an hour. ––ında 1. at, near, around: masa başında at the desk, around the table. 2. on his hands: Başında üç çocuk var. He has three children on his hands. He has to support three children. 3. at every: saat başında at the start of every hour. ––ından 1. from its beginning: başından sonuna kadar from beginning to end. 2. away from: Başımdan git! Go away!/Get out!/Leave me alone! ––ta first of all, most of all. ––ı açık bareheaded. ––ı açılmak to go bald. ––ını açmak 1. to uncover one´s head (as a gesture initiating prayer or imprecation). 2. /ın/ to open up (a subject of talk), give an inkling (of). –– ağrısı 1. headache. 2. trouble, nuisance. –– ağrısı olmak /a/ to be a nuisance (to), cause worry (to). ––ını ağrıtmak /ın/ to give a headache (to); to annoy (someone) by talking a lot. ––ını alamamak /dan/ 1. to be too busy (with). 2. not to be able to escape (from some trouble). –– alıp baş vermek to wage a bitter fight. ––ını alıp gitmek to go away, leave. ––ının altında under one´s pillow. ––ının altından çıkmak /ın/ (for a plot) to be hatched out in (someone´s) head; to be caused (by). ––ı araya gitmek to be caught between disagreeing people. –– aşağı upside down, head down. ––tan aşağı from top to bottom, from head to foot, from end to end, throughout. –– aşağı gitmek to get worse. ––ından aşağı kaynar sular dökülmek to have a terrible shock, meet with sudden excitement. (işi) ––ından aşkın overburdened (by work). ––ında ateş yanmak to be upset, be troubled, be distressed. ––ından atmak /ı/ to get rid (of). ––tan ayağa kadar colloq. from head to foot, altogether. –– ayak, ayak baş oldu. colloq. The high and the low have changed places. ––ı bacadan aşmadı ya. colloq. She is still young enough to find a husband. –– bağı 1. head band, fillet. 2. naut. bow fast, head fast. –– bağlamak 1. to cover or tie up one´s head (with a scarf). 2. (for grain) to form heads. 3. to take up a duty. ––ını bağlamak /ın/ to marry (one) to another. ––ı bağlı 1. fastened by the head; attached. 2. married. –– başa tête-à-tête, face to face. ––tan başa from end to end, entirely. –– başa kalmak /la/ to stay alone (with). –– başa vermek 1. to put our/your/their heads together, consult with each other. 2. to work together, help each other, collaborate. ––ında beklemek/durmak /ın/ to stand watch over, watch carefully. –– belası nuisance, troublesome person or thing. ––ına bela getirmek/sarmak /ın/ to saddle (someone, oneself) with a big problem. ––ı belaya girmek to get into trouble. ––ı belada olmak to be in trouble. ––ını belaya sokmak/uğratmak /ın/ to get (someone, oneself) into trouble. ––ımla beraber with great pleasure, gladly. –– bezi head scarf. –– bilmez unbroken (horse). ––ına bir hal gelmek to suffer a serious misfortune. ––ını bir yere bağlamak /ın/ to find (a person) a good job and save him from idleness. ––ına bitmek /ın/ suddenly to appear, suddenly to show up (said of a pestiferous person). ––ını boş bırakmak /ın/ 1. to leave alone, leave untended. 2. to leave without supervision. –– boy best quality. –– bulmak to pay, leave a profit. ––ta/––ında bulunmak /ın/ to be in charge. ––ına buyruk independent. ––ı bütün married (person). ––ından büyük işlere girişmek/karışmak to undertake things that are beyond one´s powers, bite off more than one can chew. ––ına çal! colloq. /ı/ Here it is. May it do you no good. ––ının çaresine bakmak to take care of one´s own affairs oneself, not to leave things to others. ––ı çatla

İngilizce

(ADJ.)
chief, head, arch, capital, central, in chief, especial, first, foremost, general, governing, grand, initial, master, premier, primal, primary, prime, principal

İngilizce

(N.)
beginnings, head, top, knob, heading, beginning, bow, chief, coconut, costard, leader, nob, noddle, off, outset, sconce

İngilizce

(Pref.)
arch

İngilizce

head; chief, leader; beginning; end; top; bow; main, chief, leading, principal, cardinal

Almanca

Haupt n; Kopf m; Ober-

Almanca

r Kopf; r Anfang; r Haupt; r Führer, r Leiter.

Almanca

Kopf [der]; Führer [der], Haupt [das], Anführer [der], Chef [der], Leiter [der]; Anfang [der]

Almanca

Kopf; Anfang; Haupt; Führer, Leiter

Almanca

r Bass.

Almanca

Baß [der], Baßstimme [die]

Almanca

Bass

Fransızca

basse [le]

Fransızca

tête [la], tronche [la]; berger/ère [le][la]; chef [le]; front [le]; (gemi) cap [le]

Fransızca

extrémité, tête

Azerice

baş

Flemenkçe

bas (muziek);baszanger

Lehçe

głowa

Lehçe

głowica

Lehçe

główka

Lehçe

łeb

Lehçe

nagłówek

Yunanca

(το) κεφάλι

Japonca

atama

Arnavutça

bas

Arnavutça

kokë

Kazakça

bas

İngilizce

extension for a BASIC language file (Computers)

Türkçe

[der] bas, basso

Türkçe

: ~ erstaunt kemali hayretle

Türkçe

baş

Türkçe

kafa

Türkçe

alçak, çorap, engin

Türkçe

alçak; aşağı; bayağı, aşağılık; alt; kısık; basık; sığ

Türkçe

baş

Türkçe

başlangıç

Türkçe

kafa

Türkçe

kelle